Ηλέκτρα

Ο Σοφοκλής (496-406 π.Χ.) γεννήθηκε στον Κολωνό, δήμο της αρχαίας Αθήνας. Ως γόνος εύπορης οικογένειας απέκτησε εξαιρετική παιδεία. Φίλος του Περικλή, έζησε τον αθηναϊκό χρυσό αιώνα, τους Περσικούς πολέμους και τον Πελοποννησιακό, με τον οποίο διαφωνούσε. Έφηβος χόρεψε ως κορυφαίος στα επινίκια για τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Πρωτοεμφανίστηκε σε δραματικούς αγώνες στα 28 του και κέρδισε το πρώτο βραβείο. Οι Αθηναίοι τον αγαπούσαν και τον εκτιμούσαν. Όχι μόνο τον τίμησαν με 18 πρώτες νίκες στα Μεγάλα Διονύσια και αρκετές στα Λήναια, αλλά και του πρόσφεραν αξιώματα· πολιτικά, στρατιωτικά, ιερατικά. Δεν εγκατέλειψε ποτέ την Αθήνα. Ο «φιλαθηναιότατος» φημιζόταν και για το κάλλος του. Καινοτόμος, αύξησε τον Χορό από 12 σε 15 μέλη και τους υποκριτές από 2 σε 3. Οι τριλογίες του δεν είναι μονοθεματικές, όπως του Αισχύλου. Ο Σοφοκλής θέλησε τα τρία έργα να είναι αυτόνομα. Σε αντίθεση με τους άλλους ποιητές έγραφε και τις μελωδίες για τα χορικά. Από τα 120, ή και παραπάνω, δράματά του σώζονται 7 και πολλά αποσπάσματα, ειδικά του σατυρικού δράματος Ιχνευτές. Έγραψε επίσης ελεγείες, παιάνες και ένα θεωρητικό, πεζό έργο, το Περί Χορού. Οι σωζόμενες τραγωδίες του είναι: Αίας, Αντιγόνη, Τραχίνιαι, Οιδίπους Τύραννος, Ηλέκτρα, Φιλοκτήτης, Οιδίπους επί Κολωνώ. Ο Σοφοκλής ήταν το μέτρο ανάμεσα στην ηρωική μεγαλοπρέπεια του Αισχύλου και τον κυκεώνα παθών του Ευριπίδη.